อาหารและโภชนาการ

บทที่ 3
อาหารและโภชนาการ

สาระสำคัญ

          มีความรู้ความเข้าใจถึงปัญหาสาเหตุและการป้องกันโรคขาดสารอาหารตลอดจนสามารถบอกหลักการปฏิบัติตน ตามหลักสุขาภิบาลด้านอาหารได้อย่างเหมาะสมและสามารถจัดโปรแกรมอาหารที่เหมาะสม

ผลการเรียนรู้ที่คาดหวัง

        1. เข้าใจปัญหาสาเหตุและบอกวิธีการป้องกันโรคขาดสารอาหารได้

        2. อธิบายหลักการสุขาภิบาลอาหารและนำไปปฏิบัติเป็นกิจนิสัย

        3. สามารถจัดโปรแกรมอาหารที่เหมาะสมสำหรับบุคคลกลุ่มต่างๆเช่นผู้สูงอายุผู้ป่วยได้อย่าง

            เหมาะสม

ขอบข่ายเนื้อหา

        เรื่องที่ 1 โรคขาดสารอาหาร

        เรื่องที่ 2 การสุขาภิบาลอาหาร

        เรื่องที่ 3 การจัดโปรแกรมอาหารให้เหมาะสมกับบุคคลในครอบครัว

 เรื่องที่ 1 โรคขาดสารอาหาร

            ประเทศไทยแม้จะได้ชื่อว่าเป็นดินแดนที่อุดมสมบูรณ์มีอาหารมากมายหลากหลายชนิดนอกจากจะสามารถผลิตอาหารพอเลี้ยงประชากรในประเทศไทยแล้วยังมากพอที่จะส่งไปจำหน่ายต่างประเทศได้ปีละมากๆอีกด้วยแต่กระนั้นก็ตามยังมีรายงานว่าประชากรบางส่วนของประเทศเป็นโรคขาดสารอาหารอีกจำนวนไม่น้อยโดยเฉพาะทารกและเด็กก่อนวัยเรียนเด็กเหล่านี้อยู่ในสภาพร่างกายไม่เจริญเติบโตเต็มที่มีความต้านทานต่อโรคติดเชื้อต่ำนอกจากนี้นิสัยโดยส่วนตัวของคนไทยเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้โรคขาดสารอาหารทั้งนี้เพราะคนไทยเลือกกินอาหารตามรสปากรีบร้อนกินเพื่อให้อิ่มท้องหรือกินตามที่หามาได้โดยไม่คำนึงถึงว่ามีสารอาหารที่ให้คุณค่าโภชนาการต่อร่างกายครบถ้วนหรือไม่พฤติกรรมเหล่านี้อาจทำให้เกิดโรคขาดสารอาการได้โดยไม่รู้สึกตัวการเรียนรู้เกี่ยวกับสาเหตุและการป้องกันโรคขาดสารอาหารจะช่วยให้เด็กและเยาวชนมีสุขภาพแข็งแรงเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่สมบูรณ์ต่อไป

          ทั้งนี้เมื่อกินอาหารเข้าสู่ร่างกายแล้วและอาหารจะถูกย่อยสลายโดยอวัยวะต่างๆภายในร่างกายให้เป็นสารอาหารเพื่อนำไปทำหน้าที่ต่างๆดังนี้

1. ให้พลังงานและความร้อนเพื่อใช้ในการทำงานของอวัยวะต่างๆภายในเช่นการหายใจ

การยืดหดของกล้ามเนื้อการย่อยอาหารเป็นต้น

2. สร้างความเจริญเติบโตสำหรับเด็กและช่วยซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอหรือชำรุดทรุดโทรมใน

ผู้ใหญ่

3. ช่วยป้องกันและสร้างภูมิต้านทานโรคทำให้มีสุขภาพแข็งแรงสมบูรณ์

4. ช่วยควบคุมปฏิกิริยาต่างๆภายในร่างกาย